11 często zadawanych pytań i odpowiedzi dotyczących materiałów ogniotrwałych

Jaka jest porowatośćmateriały ogniotrwałe?

Istnieją trzy rodzaje porowatości w procesie produkcyjnym materiałów ogniotrwałych, a mianowicie porowatość otwarta, porowatość zamknięta i porowatość przelotowa.

Rozsądna frakcja gazowa to stosunek objętości otwartej frakcji gazowej do całkowitej objętości materiałów ogniotrwałych połączonych z atmosferą, a bezpośrednia frakcja gazowa to stosunek objętości wszystkich podfrakcji materiałów ogniotrwałych (w tym objętość porowatość otwarta, objętość porowatości zamkniętej i objętość porowatości przelotowej) do objętości całkowitej.

Jaka jest przepuszczalność materiałów ogniotrwałych?

Przepuszczalność powietrza jest charakterystyczną wartością charakteryzującą trudność przejścia określonej ilości gazu przez wyrób ogniotrwały w określonych warunkach. Definiuje się je jako: w pewnym okresie określone ciśnienie gazu w określonym przekroju i grubość liczby próbek materiałów ogniotrwałych.

Oprócz oddychającej cegły kadzi, im mniejsza przepuszczalność pozostałych materiałów ogniotrwałych, tym lepiej, co może zmniejszyć szybkość erozji żużla i zmniejszyć przewodność cieplną materiałów ogniotrwałych.

Jaka jest rozszerzalność cieplna materiałów ogniotrwałych?

Podczas stosowania materiałów ogniotrwałych, wraz ze wzrostem temperatury, anharmoniczne drgania atomowe w środku głównej fazy krystalicznej materiałów ogniotrwałych i osnowy zwiększają odległość atomową w obiekcie, powodując rozszerzanie objętości, zwane rozszerzalnością cieplną materiałów ogniotrwałych.

Rozszerzalność cieplna materiałów ogniotrwałych jest zwykle wyrażana przez współczynnik rozszerzalności liniowej i współczynnik rozszerzalności liniowej. Jest zdefiniowany jako:

(1) Współczynnik rozszerzalności liniowej. Względna szybkość zmiany długości próbki materiału ogniotrwałego podczas ogrzewania od temperatury pokojowej do temperatury badania.

(2) współczynnik rozszerzalności liniowej. Względna szybkość zmiany długości próbki materiału ogniotrwałego podczas ogrzewania od temperatury pokojowej do temperatury doświadczalnej, przy każdym wzroście temperatury o 1 stopień. Rozszerzalność cieplna materiałów ogniotrwałych jest związana ze strukturą krystaliczną materiałów ogniotrwałych. Energia wiązania w środku struktury kryształu określa współczynnik rozszerzalności cieplnej. Na przykład w środku struktury krystalicznej Mg0 i A1203 jony tlenu są ściśle upakowane, a po nagrzaniu materiału ogniotrwałego wzajemne drgania termiczne jonów tlenu powodują duży współczynnik rozszerzalności cieplnej materiału ogniotrwałego. Współczynnik rozszerzalności cieplnej materiałów ogniotrwałych o wysokiej anizotropii w strukturze jest niski i typowy jest kordieryt. Rozszerzalność cieplna materiałów ogniotrwałych jest związana z bezpiecznym przebiegiem procesu wytwarzania stali. Na przykład materiały ogniotrwałe o słabej rozszerzalności cieplnej będą się rozszerzać i pękać podczas etapu wypalania, powodując uszkodzenie materiałów ogniotrwałych; W procesie użytkowania powstają pęknięcia, co również jest ważnym czynnikiem wpływającym na płynną realizację hutnictwa.

Jaka jest przewodność cieplna materiałów ogniotrwałych?

Przewodność cieplna to ilość ciepła przechodząca przez jednostkową objętość pionową w jednostce czasu przy jednostkowym gradiencie temperatury. Istnieje ścisły związek pomiędzy porowatością przewodnictwa cieplnego a składem mineralnym wyrobów ogniotrwałych. Ogólnie rzecz biorąc, przewodność cieplna gazu w środku porowatości materiałów ogniotrwałych jest bardzo niska. Dlatego materiały ogniotrwałe o większej porowatości mają niższą przewodność cieplną.

W składzie mineralnym materiałów ogniotrwałych im bardziej złożona struktura krystaliczna, tym niższa przewodność cieplna: im więcej składników zanieczyszczeń, tym niższa przewodność cieplna.

Jaka jest pojemność cieplna materiałów ogniotrwałych?

Ciepło potrzebne do ogrzania 1 kg określonej substancji pod ciśnieniem atmosferycznym w celu ogrzania jej o 1 stopień C nazywa się pojemnością cieplną substancji, znaną również jako ciepło właściwe. Ciepło właściwe będzie miało wpływ na ogrzewanie i chłodzenie wypalania materiałów ogniotrwałych podczas ich stosowania. Materiały ogniotrwałe o dużej pojemności cieplnej charakteryzują się stosunkowo długim czasem wypalania. Co to jestOgniotrwałość materiałów ogniotrwałych?

Odporność materiałów ogniotrwałych na wysokie temperatury bez topienia nazywa się ogniotrwałością. Materiały ogniotrwałe nie mają ustalonej temperatury topnienia, dlatego materiały ogniotrwałe odnoszą się do temperatury, w której materiały ogniotrwałe miękną w pewnym stopniu. Ogniotrwałość jest ważnym wskaźnikiem materiałów ogniotrwałych, a ogniotrwałość materiałów ogniotrwałych powinna być wyższa niż maksymalna temperatura użytkowania. Badanie ogniotrwałości polega na poddaniu materiału ogniotrwałego próbce stożka zgodnie z przepisami i podgrzaniu razem próbki standardowej. Stożek jest mięknięty pod wpływem wysokiej temperatury i wyginany, a temperatura, w której końcówka stożka styka się z podwoziem, wynosi ogniotrwałość materiału ogniotrwałego.

Jaka jest temperatura mięknienia ładunku materiałów ogniotrwałych?

Temperatura mięknienia wsadu nazywana jest także temperaturą mięknienia wsadu. Wyroby ogniotrwałe mają wysoką wytrzymałość na ściskanie w temperaturze pokojowej, ale po przeniesieniu obciążenia w wysokiej temperaturze ulegną odkształceniu i zmniejszeniu wytrzymałości na ściskanie. Temperatura mięknienia wsadu to temperatura, w której następuje określone odkształcenie w warunkach stałego obciążenia w wysokiej temperaturze.

Jaka jest stabilność termiczna materiałów ogniotrwałych?

Zdolność materiałów ogniotrwałych do szybkich zmian temperatury bez pękania i uszkodzenia, a także odporność na fragmentację lub pęknięcie podczas użytkowania nazywana jest stabilnością termiczną materiałów ogniotrwałych. Stabilność termiczna materiałów ogniotrwałych wyraża się liczbą pilnego chłodzenia i pilnego ogrzewania, znaną również jako odporność na pilne chłodzenie i pilne ogrzewanie.

Jaka jest odporność na żużel materiałów ogniotrwałych?

Zdolność materiału ogniotrwałego do przeciwstawienia się atakowi żużla w wysokich temperaturach nazywa się odpornością na żużel.

Kontakt żużla z materiałem ogniotrwałym w postaci ciekłej tworzy fazę ciekłą z materiałem ogniotrwałym i jest usuwany z powierzchni materiału ogniotrwałego. Lub porowatość materiału ogniotrwałego do wnętrza materiału ogniotrwałego, w procesie zmiany temperatury, powodując zmiany rozszerzalności objętościowej, powodując luźne uszkodzenie materiału ogniotrwałego, lub do wnętrza materiału ogniotrwałego, tworząc nową fazę spinelową o wysokiej temperaturze topnienia, co skutkuje kadzi i innych materiałów ogniotrwałych nie można normalnie używać i uszkodzić. Gaz piecowy i wszelkiego rodzaju substancje mające kontakt z materiałami ogniotrwałymi do pieców elektrycznych mogą powodować powyższe formy uszkodzeń, więc oprócz powierzchniowego rozpuszczania erozji żużlowej materiałów ogniotrwałych, żużel może również wnikać lub przenikać do wnętrza materiałów ogniotrwałych, rozszerzać obszar reakcji i głębokość żużla i materiałów ogniotrwałych, w wyniku czego w pobliżu powierzchni materiałów ogniotrwałych. Skład i struktura materiału ogniotrwałego ulegają zmianom jakościowym, tworząc warstwę metamorficzną, która łatwo rozpuszcza się w żużlu, skracając żywotność materiału ogniotrwałego. Tryb erozji tego materiału ogniotrwałego jest głównie związany z porowatością materiału ogniotrwałego. Różne materiały ogniotrwałe mają ten sam skład, jeśli struktura organizacyjna jest inna, szybkość korozji nie jest taka sama. Im większa porowatość materiału ogniotrwałego, tym słabsza odporność na żużel.

Jaki jest wskaźnik spalania materiałów ogniotrwałych?

Wskaźnik palności materiałów ogniotrwałych reprezentuje efekt spalania łuku na ściance suchego pieca, co zaproponował W. Esschwabe ze Stanów Zjednoczonych w 1962 roku. Wskaźnik ten odgrywa ważną rolę w określaniu przebiegu procesu wytapiania, m.in. napięcie strony wtórnej pieca do rafinacji kadzi określa się na podstawie wskaźnika spalania materiałów ogniotrwałych.

Jaki jest skład mineralny i skład chemiczny materiałów ogniotrwałych?

Skład mineralny jest składnikiem strukturalnym litofacji mineralnych zawartych w produktach ogniotrwałych. Na przykład główna faza krystaliczna w sześciennej cegle magnezytowej, krystaliczna faza krystaliczna magnezytu jest głównym składem mineralnym cegły magnezytowej. Ten sam skład mineralny materiału ogniotrwałego, wielkość krystalizacji minerału, kształt i rozkład różnych, charakter materiału ogniotrwałego będzie inny. Skład mineralny materiałów ogniotrwałych może składać się z pojedynczej fazy krystalicznej lub kombinacji faz polikrystalicznych. Obecnie fazę mineralną dzieli się ogólnie na dwa rodzaje fazy krystalicznej i fazy szklanej. Skład mineralny, który stanowi główny korpus materiału ogniotrwałego i ma wysoką temperaturę topnienia, nazywany jest główną fazą krystaliczną, a reszta materiału, która istnieje w środek dużej szczeliny kryształu lub kruszywa materiału ogniotrwałego nazywany jest matrycą, tak jak węgiel w cegle węglowej magnezowej jest matrycą. Charakter, ilość i stan wiązania głównej fazy krystalicznej bezpośrednio determinują zastosowanie właściwości ogniotrwałych.